Het programma Una Donna geeft gul ruimte aan het enorme talent van Ekaterina Levental, een sopraan die een veelheid aan muziekstijlen beheerst. Voor de pauze schittert ze in impressionistische liederen, en in de tweede helft van het concert duikt ze de opera in, waar ze zowel haar dramatische als virtuoze kanten laat horen.

Met haar charisma en met haar totale toewijding aan de muziek is zij een graag geziene, terugkerende gast bij het Hexagon Ensemble. Ekaterina zegt hierover: ‘Met het Hexagon Ensemble samenwerking is altijd weer heerlijk. We repeteren in goede sfeer, maar zijn ook streng voor elkaar, want we willen allemaal het mooiste, het beste. En de herhaalde samenwerking heeft diepgang gebracht. We kennen de muziek zo door en door, dat we ruimte hebben voor vrijheid in het musiceren, en dat is uiteindelijk het doel, onze ultieme roeping.’

Ariettes oubliées is een liederencyclus voor zang en piano van Claude Debussy, gebaseerd op een gedicht van Paul Verlaine. De poëzie van Paul Verlaine was van grote invloed op Debussy: beiden lieten zich inspireren door subtiliteit en nuance. Deze verzameling liederen zet de toon voor alle toekomstige vocale composities van Debussy in termen van ritme, harmonie, toon, kleur en aandacht voor poëtische details.

Onmiskenbaar Frans en toch met een geheel eigen en onnavolgbaar idioom is de muziek van Albert Roussel. Zijn frisse Divertissement werd op 10 april 1906 ten doop gehouden door de Sociéte des Instruments à Vent. Het pittige begin heeft de aanduiding animé. Dit gaat over in een lent, met een fraaie fluitsolo voorzien van de aanduiding dolce. Opnieuw verlevendigt de muziek tot een animé en opnieuw komt het geheel tot rust in het afsluitende lent. Het Divertissement van Roussel is het enige instrumentale werk in dit programma.

Shéhérazade van Maurice Ravel was bedoeld als een eerbetoon aan Rimski-Korsakov en diens symfonisch gedicht ‘Shéhérazade’. Maurice Ravel bundelde drie teksten uit een verzameling gedichten van de schrijver Tristan Klingsor -geïnspireerd door Duizend-en-een-nacht– in drie orkestliederen. Deze liederen waren het eerste grote succes van de componist. Wij voeren deze liedcyclus uit in een prachtig arrangement van David Walter.

Een van Schuberts laatste liederen, geschreven in 1828, een maand voor zijn dood, is Der Hirt auf dem Felsen (De herder op de rots). Het lied is geschreven voor sopraan, piano en klarinet. Het lied bevat teksten van twee verschillende dichters, Wilhelm Müler (eerste 4 strofen) en Karl August Varnhagen von Ense (laatste strofen). In tegenstelling tot zijn andere liederen is er in Der Hirt auf dem Felsen naast de piano een tweede instrument, de klarinet, toegevoegd. De inhoud van het eerste deel van het lied gaat over een eenzame herder op de top van een berg. Het tweede deel gaat over eenzaamheid, een verloren liefde en wanhoop van de hoofdpersoon. Het derde deel opent een venster naar hoop op een volgend leven.

De aria Cruda sorte! is afkomstig uit Rossini’s opera l’Italiana in Algeri. Deze opera is een zogenaamde ‘reddingsopera’. Een opera die gaat over een mooie jonge vrouw die wordt ontvoerd en gevangen genomen om vervolgens martelingen en de dood onder ogen te zien. Dat wil zeggen, totdat haar heldhaftige minnaar opduikt en haar redt.  In de aria Crudo sorte! bezingt zij haar gruwelijk lot.

In het laatste programmaonderdeel klinken vier overbekende aria’s van Mozart, de geniale operacomponist. Het programma sluit af met de aria Der hölle Rache,  de overbekende en halsbrekende coloratuuraria uit de opera Die Zauberflöte.