english font home contact sitemap search
           
 
Frans programma 2

Albert Roussel
(1869 - 1937)
  Divertissement opus 6 (1905)
(fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano)
Francis Poulenc
(1899 - 1963)
 

Trio (1925)
Presto
Andante
Rondo
(hobo - fagot - piano)

Jean Françaix
(1912 - 1998)
  L'Heure du Berger (1944)
Les Vieux Beaux, moderato
Pin-Up Girls, andante molto serioso
Les petits nerveux, allegro assai

(fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano)
Claude Debussy
(1862 - 1918)
(arr. A. Boers)
  Six Épigraphes Antiques (1914)
Pour invoquer Pan, dieu du vent d'été
Pour un tombeau sans nom
Pour que la nuit soit propice
Pour la danseuse aux crotales
Pour l'Egyptienne
Pour remercier la pluie au matin
(fluit - hoorn - piano)
Francis Poulenc
(1899 - 1963)
 

Sextuor (1932-1939)
Allegro vivace
Divertissement
Finale
(fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano)


Het leek alsof Albert Roussel aangetrokken werd door instrumentencombinaties die van de standaard afweken. De ongebruikelijke combinaties maken dat deze muziek, die het absoluut waard is gehoord te worden, slechts weinig is uitgevoerd. Het Divertissement valt in deze categorie; het voegt piano toe aan het traditionele blaaskwintet. In het Divertissement horen we onmiskenbaar Roussels eigen muziekstijl. De muziek is vrolijk, ritmisch op een eigenwijze manier, transparant en bovenal bescheiden. Eigenschappen die ook in de kamermuziek die hij in de jaren daarop schreef, terug zijn te vinden.

Gevoel voor verfijning in klank en harmonie is een van de belangrijkste kenmerken in het oeuvre van Claude Debussy. Zijn Six Épigraphes Antiques, gebaseerd op de gedichten Les Chansons de Bilitis van Pierre Louÿs, zijn van een kleurrijk raffinement.

Het min of meer ondefinieerbare timbre van de blaasinstrumenten en hun steeds wisselende kleurenpracht fascineerde Francis Poulenc zijn leven lang. Het in 1926 geschreven Trio voor hobo, fagot en piano is daar een prachtig voorbeeld van. Het werk is onder andere gebaseerd op thema's van Haydn en Saint-Saëns en het langzame middendeel doet Mozartiaans aan. Het prachtige Sextuor behoort tot de absolute hoogtepunten uit de kamermuziekliteratuur.

Jean Françaix en Poulenc zitten op praktisch dezelfde muzikale golflengte: hun notenbeeld is helder, speels en waar mogelijk een tikkeltje uitdagend. Zoals in Françaix's quasi-pastorale l' Heure du Berger, waarin hij de jongere, de rijpe en de oudere generatie uit zijn geboorteland een bijna onbarmhartige spiegel voorhoudt.


Meer informatie over Francis Poulenc vindt u bij de achtergrondinformatie van de cd met werken van Auric, Satie, Poulenc, Koechlin en Milhaud.


<< Terug naar overzicht
<< vorige | volgende >>


Over dit programma:


Op cd: het Sextuor van Poulenc
De cd met werken van Auric, Satie, Milhaud, Koechlin en Poulenc is via deze website te bestellen.
Meer over deze cd >>


Luister naar het tweede deel (Divertissement, fragment) van het Sextuor van Francis Poulenc >>

Voor informatie over de concerten en gespeelde programma's,
zie concertlijst >>

Printversie van dit programma