|
|
Hedendaags
programma
Het Achilles Sextet van de Nederlandse
componist Hans Kox en de Ockeghem Variations
van de Amerikaanse componiste Judith Shatin
zijn werken die in opdracht van het Hexagon Ensemble werden geschreven.
György Ligeti
(b. 1923) |
|
6
Bagatellen 1953
Allegro con spirito
Rubato, lamentoso
Allegro grazioso
Presto ruvido
Béla Bartók in memoriam, adagio mesto
Molto vivace, capriccioso
(fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn) |
 |
 |
 |
Hans Kox
(b. 1930) |
|
Achilles
Sextet (2000)
The Night-Meeting
Those Man-murdering hands
Supper
Doom
The Truth of Life
(fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano) |
 |
 |
 |
Rudolf Escher
(1912 - 1980) |
|
Trio
d'anches opus 4 (1939)
Largo-Rondeau-Vivace
Fugue -
Pastorale
(hobo - klarinet - fagot ) |
 |
 |
 |
Judith Shatin
(b. 1950) |
|
Ockeghem Variations
(2000)
Lustrous
Ringing
Electric
Floating
Resounding
(fluit - hobo - klarinet - fagot -
hoorn - piano) |
|
|
De Zes Bagatellen voor Blaaskwintet van de uit
Hongarije afkomstige avant-gardistische kosmopoliet György
Ligeti behoren tot de hoogtepunten van de eigentijdse muziek voor
blazers. In deze uit 1953 stammende stukken wordt een brug geslagen tussen
de Hongaarse folklore, de imposante ritmische vernieuwingen van Bartok en
Stravinsky en de kleurgevoeligheid van Debussy en Janaçek, met als resultaat
een suggestieve klanktaal van een verbluffende originaliteit
De Nederlandse componist Hans Kox behoort tot de
eigentijdse componisten voor wie de traditie in de ruimste zin des woords
een onuitputtelijke bron van inspiratie betekent. Hoewel Kox invloeden van
diverse componisten heeft ondergaan - Sjostakovitsj, Bach, K. A. Hartman,
Mahler, enzovoorts- heeft dit nooit geleid tot een slaafse nabootsing van
onverschillig welke stijl. Kox zet al die elementen
om in een onvervreemdbaar eigen klanktaal, waarin een optimale doorwrochtheid
en een maximale expressie in een zodanig evenwicht verkeren dat elke rechtgeaarde
muziekliefhebber door zijn muziek meteen wordt geraakt. Het Achilles
Sextet, speciaal gecomponeerd voor het Hexagon Ensemble in opdracht
van de Nijmeegse Vereniging voor Kamermuziek ter ere van hun 50 jarig jubileum,
vormt op deze regel allerminst een uitzondering.
De Nederlandse componist Rudolf Escher heeft een
atonale stijl. Het gebruik van polymelodiek en renaissance-technieken, de
vaak anti-metrische ritmiek en het vloeiende, vrij-tonale melos maken Escher
tot een componist wiens werk niet bij een bepaalde stroming ondergebracht
kan worden. Hij was een groot bewonderaar van het werk van Maurice Ravel.
Zijn Trio d' Anches dateert uit 1939 en werd gereviseerd in 1947.
Het maakt deel uit van de ruim 20 werken die Escher
voor kleinere bezettingen schreef. In mei 1940 zijn bij het bombardement
op Rotterdam bijna al Eschers vroege composities verloren gegaan. Gelukkig
niet zijn Trio d'Anches.
De Amerikaanse Judith Shatin schreef de Ockeghem
Variations speciaal voor het Hexagon Ensemble. De muziek is geďnspireerd
op de muziek van de vijftiende-eeuwse, uit de Nederlanden afkomstige, componist
Johannes Ockeghem. Net als Josquin in zijn Nymphes des Bois, gebruikt
Shatin in het "ontwerp" van de muziek het principe
van de gematria of numerologie, waarin letters worden omgezet naar getallen.
Hoewel zinspelend op Ockeghems Missa Prolatonium in de openingsbeweging,
is het stuk geen traditionele set van variaties die zijn gebaseerd op een
specifieke melodie of harmonische reeks in Ockeghems muziek. Shatins variaties
in vijf bewegingen kunnen worden opgevat als meditatie en variatie op de
kwaliteiten in Ockeghems muziek, en de weerklank die deze bij haar vindt.
|
|