Programma Tussen hoofdsteden

Een verrassend programma met twee sextetten en twee kwintetten.
Plaatsen van handeling: Wenen en Parijs

Ludwig van Beethoven (1770-1827)		Quintet in E flat major opus 16 (1796) hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano
Bohuslav Martinu (1890-1959)		Sextet (1929) fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano
André Caplet (1879-1925)		Quintette (1898) fluit - hobo - klarinet - fagot - piano
Jean Françaix (1912-1997)		l’Heure du Berger (1947) fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano

Mozart's kwintet KV 452 stond model voor het Kwintet opus 16 voor hobo, klarinet, fagot, hoorn en piano dat Ludwig van Beethoven in 1796 componeerde. Gaat het bij Mozart om pure kamermuziek, Beethoven lijkt een pianoconcert in kleine bezetting geschreven te hebben. Bovendien is Beethoven’s muziek op grotere schaal opgezet, met name het eerste deel dat ongeveer de helft van het gehele werk beslaat. Net als het eerste deel is ook het lyrische Andante complexer van aard dan het overeenkomstige deel bij Mozart. Dit Kwintet wordt op uiterst luchtige wijze afgerond met een speels Rondo. Beethovens kwintet opus 16 is één van de belangrijkste werken uit zijn’ eerste periode’.

In zijn Sextet uit 1929 voor fluit, hobo, klarinet, fagot, hoorn en piano toont de Tsjech Bohuslav Martinu zich een eclecticus pur sang. Dit is ongetwijfeld mede het gevolg van het feit dat hij in verschillende landen - waaronder Frankrijk en de Verenigde Staten - woonde en werkte, en met grote gretigheid kennis nam van de locale muzikale cultuur. In zijn Sextet horen we de invloed van zijn Franse tijdgenoten en Stravinsky maar verrast hij de luisteraar in het vierde deel ook plotseling met een jazzy getinte Blues.

André Caplet schreef het Quintette voor fluit, hobo, klarinet, fagot en piano al op 20-jarige leeftijd. Het werk werd kort na het ontstaan in 1898 onderscheiden met een prestigieuze prijs. Anders dan bij veel werken van tijdgenoten als Debussy en Roussel, beantwoordde het Quintette wel aan de verwachtingen van de tijd. Het vernieuwende element zit in dit werk vooral in Caplet’s gebruik van kleur. Het Quintette is geschreven in een klassieke vierdelige vorm. Prachtig van sfeer is het lyrische langzame deel. Dit prille maar fraaie werk van Caplet werd, vreemd genoeg, in de twintigste eeuw sterk verwaarloosd, maar wordt door het Hexagon Ensemble in dit programma nieuw leven ‘ingeblazen’.

De uitsmijter in dit programma wordt gevormd door l’Heure du Berger van Jean Françaix. In dit werk worden drie generaties op humoristische maar tegelijkertijd genadeloze wijze verbeeld. In het eerste deel verschijnen ‘Les Vieux Beaux’. De oudjes zijn niet meer al te goed ter been en gaan strompelend door het leven. In deel twee verschijnen de ‘Pin-up Girls’. Verbeeld door een zwoele klarinet zijn zij slechts uit op uiterlijk vertoon. Deze dames worden gevolgd door ‘Les petits nerveux’, de beweeglijke jongste generatie die voor een hilarisch en adembenemend slot zorgt.