Wolfgang Amadeus Mozart (1756-1791)		Quintet in E flat major KV 452 (1784) hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano
Francis Poulenc (1999-1963)		Sextuor (1932-1939) fluit - hobo - klarinet - fagot - hoorn - piano
Nicolai Rimsky-Korsakov (1844-1908)		Quintet In B flat major opus posth. (1876) fluit - klarinet - fagot - hoorn - piano

Het prachtige Kwintet KV 452 van Mozart voor hobo, klarinet, fagot, hoorn en piano werd voor het eerst uitgevoerd op 1 april 1784. Op 10 april gaf de componist in een brief aan zijn vader een indruk van de première: "Ik had twee concerten gecomponeerd en nog een kwintet, dat een geweldig applaus kreeg: zelf beschouw ik het als het beste werk dat ik tot nu toe heb geschreven”.

Als er één ding typerend is voor de muziek van Poulenc is het wel een naadloos samengaan van een neo-classicistische houding - tot uitdrukking komend in een voorliefde voor vormen uit de barok en het classicisme - en een smaakvol 'esprit Français'. Van het beroemde Sextuor voor fluit, hobo, klarinet, fagot, hoorn en piano van deze grootmeester bestaan twee versies. De componist voltooide het stuk in 1932, maar herzag het zeven jaar later grondig. In dit werk, dat met recht één van de belangrijkste werken voor deze bezetting genoemd mag worden, toont Poulenc zijn grote liefde voor blaasinstrumenten.

Het Kwintet van Rimsky-Korsakov voor fluit, hobo, klarinet, fagot en piano is geschreven in een typisch Russisch idioom. Het openingsdeel valt met de deur in huis door de krachtig ritmische beweging met, naast het stuwende openingsmotief, een tweede vloeiender thema. Het middendeel wordt door de hoorn ingezet met een solo, die door de andere blazers wordt overgenomen. Halverwege het langzame deel is een fugato voor de blazers. Net als met de fuga's voor piano uit dezelfde tijd wilde Rimski hiermee wellicht zijn vakmanschap tonen. Hij was er in elk geval zo tevreden over dat hij deze passages met nadruk in zijn memoires noemt. Met een vrolijkheid die herinnert aan het openingsdeel gaat de dartele beweging van het Rondo van start. Elk van de musici, behalve de fagottist, krijgt in dit deel de kans te schitteren in vier korte soli, die van elkaar gescheiden zijn door arpeggio's in de piano.